اجازه بدهید قوانین را مخترعین بنویسند

۱- گواهینامه ATP یا مسافربری که گواهی درجه یک پزشکی می خواهد

۲- گواهینامه CPL یا بازرگانی که گواهی درجه دو پزشکی می خواهد

۳- گواهینامه PPL یا شخصی که گواهی درجه سه پزشکی می خواهد

۴- گواهینامه LS یا همان UL خودمان که هیچ معاینه پزشکی ندارد.

برای گرفتن گواهینامه UL یا همان LS در ایران تستی که از من گرفته شد معادل درجه دو یا درجه یک آمریکا بود. مطمئناً از درجه سه بسیار فراتر بود زیرا من دو بار گواهی پزشکی درجه سه در امریکا را گرفته ام و ظرف ۴۵ دقیقه در مطب دکتر انجام شده.
در حالیکه تست من در ایران در دو بیمارستان و یک مطب انجام شد. حالا مطلب جالبتر اینکه اخیراً امریکا تصمیم گرفته که حتی برای گواهینامه PPL یا شخصی معاینه پزشکی را ملغی کند و آنرا شبیه LS در امریکا بنماید. یعنی اگر گواهینامه رانندگی دارید یعنی به اندازه کافی سلامت هستید. این لایحه دیروز در سنای امریکا تصویب شد و مانده که از مجلس نمایندگان نیز عبور کند که قانون بشود یعنی آن ۴۵ دقیقه در مطب دکتر هم دیگر لازم نیست. حالا ایران چه کار می کند؟
بنده یک ماه پیش به یک مدرسه خلبانی در فرودگاه پیام مراجعه کرده و گفتم که می خواهم گواهینامه شخصی بگیرم. گفت سنتان چقدر است؟ گفتم ۶۲ گفت فکر نمی کنم بتوانید. حداکثر سن برای گواهینامه شخصی ۶۰ است! دقت کنید که در امریکا فقط گواهینامه ATP دارای حد است آنهم برای پرواز هواپیمای مسافربری و آن حد ۶۴ سال است. یعنی در حالیکه در امریکا یک ۶۴ ساله می تواند پشت ارباس A-380 ششصد نفره بنشیند در ایران من ۶۲ ساله نمی توانم پشت یک سسنای ۱۷۲ چهار نفره بنشینم؟ جناب معلم خلبان با سازمان هواپیمایی کشوری چک کرد و گفت بله همانطور که گفتم شما با بیش از ۶۰ سال سن نمی توانید با هواپیمای یک موتوره و گواهینامه شخصی پرواز کنید..
باز آنها که هواپیما و لاگ بوک نگهداری از ساعات پرواز را اختراع کرده اند گفته اند تمام ساعات پرواز شما اعم از گلایدر، هواپیماهای سبک یا بوئینگ ٧۴٧ متعلق به دیروز یا صد سال قبل همه با هم جمع شده و میشوند ساعات پرواز شما. اما در ایران ساعات پروازهای قدیمی حساب نمیشود و هواپیمای گلایدر و اولترالایت هم برای هواپیماهای بزرگتر حساب نمیشوند.
باز هم اختراع را شخص دیگری کرد ولی عددش را ما تعیین کردیم. آخر ما هوش و ذکاوتمان از تمام مردم دنیا بیشتر است و درست است که نمی توانیم هواپیما بسازیم چون کار مشکلی است ولی می توانیم قوانین آنرا تغییر بدهیم چون آن کار آسانی است. خداوند یک پولی به این مخترعین بدهد که اختراع بیشتری بکنند و یک عقلی به ما که فقط قوانین آنها را کپی کنیم و در آنها دست نبریم.