هواپیمای کنکورد با برد ۶۸۸۰ کیلومتری خود برای مسافرتهای طولانی مانند آمریکا تا ژاپن یا چین مناسب نیست ،در حالیکه از نظر صرفه جویی در وقت می توانست برای این مسیرهای طولانی خیلی طرفدار داشته باشد، زیرا اینها معمولا پروازهای ۱۱ تا ۱۳ ساعته هستند که کنکورد می توانست در ۵ ساعت این مسیرها را طی نماید.از سوی دیگر شکستن سرعت صوت بر روی خشکی تجربه جالبی برای آنها که اطراف فرودگاه زندگی می کنند نیست و به این دلایل و یا شاید حسادت کمپانی بوئینگ آمریکا که هواپیمای مشابهی را نساخته بود، کنکورد این روزها بیشتر درمسیر نیویورک و لندن یا پاریس و برای عبور از عرض اقیانوس اطلس استفاده می شود و مصرف چندان دیگری ندارد. مصرف بنزین آن از پیکان های قدیمی ایران بیشتر بوده و بابت مسافرت دو سره اینجانب مقدار ۲۰۰۰ لیتر بنزینJP4 برای هر مسافر به هدر رفت، بنابراین کنکورد محبوب طرفداران محیط زیست نیز نیست.
سریعترین پرواز کنکورد در روز ۷ فوریه ۱۹۹۶ از نیویورک به لندن به ثبت رسیده که دو ساعت و ۵۲ دقیقه و ۵۹ ثانیه است. در حالت عادی این پرواز در سه ساعت و بیست دقیقه انجام میشود.
جالب ترین مسئله ای که برای من در این سفر روشن شد این بود که شما در یک هواپیمای سوپرسونیک فرقی را در سرعت یک ماخ ( معادل سرعت صوت) احساس نمی کنید و آن صدایی که در زمین شنیده میشود در هوا شنیده نمی شود.
مسئله دیگر اندازه داخل کابین بود که شبیه هواپیمای ۷۰۷ قدیمی دارای دو صندلی در هر طرف و جمعا ۴ مسافر در هر ردیف است و سقف آن در وسط راهرو ۱۹۰ سانتی متر ارتفاع دارد.